درباره من
خواستم بگویم که کیستم... دیدم نگفتن بهتراست !... چه سود آنکه با من نمی ماند، همان بهتر که نشناسد...مرا... ... آنکس که می ماند، خود, خواهد شناخت
ادامه...
غمگینی آدما...
گاهی دلم می خواهد با انگشتم
گوشه لبشان را بالا ببرم شاید خنده یادشان بیاید
اینکه کاری از دستم بر نمی اید
این که زورم به دنیا نمیرسد
تلخ است
خیلی تلخ...
آدمها...
از آدم های یک ساعت دیگر میترسم!
چون درگیر هزاران ثانیه اند
ثانیه هایی که در هرکدام
رنگی دگر به خود میگیرند................
زندگی...
گاه بایک گل سرخ
گاه بایک دل تنگ
گاه باید روییددرپس یک باران
گاه بایدخندیدبرغم بی پایان
زندگی باورمی خواهد
آن هم ازجنس امید
هرکجاخسته شدی یاکه پرغصه شدی
توبگوازته دل
(من خدارادارم)
بغل کردن...
چوטּ طرف راســــــتت
ڪـﮧ
قلب نیست
همیــــــشـﮧ פֿـالــــــیـﮧ
وقتــــــــے بغلــــــش میــــــڪـنـــے
قلـــب اونـﮧ ڪـــﮧ
پُــــــرش مــــے ڪــنـــــــﮧ
صبح و شب...
صبح را از چشم عقربه ها می بینیم
بلند می شویم و می رویم به پایان روز می رسیم
و دست به دیواری می زنیم و
دوباره برمی گردیم
عادت کرده ایم
من
به چای تلخ اول صبح
تو
به بوسه ی تلخ آخر شب
من
به اینکه تو هربار حرف هایت را
مثل یک مرد بزنی
تو
به اینکه من هربار مثل یک زن گریه کنم
عادت کرده ایم
آنقدر که یادمان رفته است شب
مثل سیاهی موهایمان ناگهان می پرد
و یک روز آنقدر صبح می شود
که برای بیدار شدن
دیر است ...
خدایا...
ای خدایِ محمد، دلم تنگ است....
ای خدای رمضانهای از کف رفته...خدای شبهای قدر..میشنوی؟
دلم تنگ است و به تو روی آوردم . تو که بهترین پناهی.
آیا دستِ رد به سینه ی پر گناهم می کوبی یا اشکهای غریبانه ام را با بوسه ای از روی گونه ام پاک می کنی.
سوگند که حاضرم ...
تا ابد پشت این در بمانم اما آواره ی کوچه های تاریک معصیت نشوم.
تو را به خداییت سوگند، به بغض کودکی که در بستر خالی پدر نشسته قسم....
بی وفایی هایم را با بی نگاهی جواب نده...
مرض...
مرض در دل تو
حجاب بر سر من !
حق حضانت برای تو
درد زایمان برای من !
نام خانواده برای تو
زحمت خانواده برای من !
چهار عقد ، برای تو
" حسرت عشق " برای من !!
هزار صیغه برای تو
حکم سنگسار برای من !
هوس برای تو !
عفاف برای من !
برای تو فقط پوشش ع و ر ت
برای من روکش ! حتی شده صورت !!
هــــــــــــــزار ســـــــال گذشت
مرض درمان نشــــــــــــــد