خود...

ﻫﺮﮐﺲ ﮐﻪ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺍﻧﻔﺮﺍﺩﯼ ﺑﻪ ﮐﻠﻪ ﺍﺵ ﺯﺩﻩ ﺁﺩﻡ ﺟﺎﻟﺒﯽ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ


ﺧﻮﺏ ﻣﯿﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﭼﻄﻮﺭ ﺑﺎ ﺁﺩﻣﻬﺎ ﺑﺎﺯﯼ ﮐﻨﺪ ...

ﯾﻌﻨﯽ ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺁﺩﻡ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﯾﻦ ﺩﺷﻤﻦ

ﺧﻮﺩﺵ ﺍﺳﺖ ...


ﻻﺯﻡ ﻧﯿﺴﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺰﻧﻨﺪ ﯾﺎ ﺯﯾﺮ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻟﺖ ﻭ ﭘﺎﺭﺵ ﮐﻨﻨﺪ ...

ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺭﺍﻩ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺵ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ ﺧﻮﺩﺵ

ﺩﺧﻞ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺑﯿﺎﻭﺭﺩ ...

ﻫﻤﯿــــــــــــﻥ ...

سوار شدن...

ایــنـجـــــــا …


دســت هــر کـــس را کــه مـیـگـیــــری بــرای بـلـنــــد شـــدن


آمـــاده مــی شــــود بــرای ســـوار شــــدن ....

خدایا...

خُدایـــــــــــــا؛

بخاطر هر گره ڪہ بہ دست تو باز شد و من بہ شانس نسبتش دادم؛

بابت هر گره ڪہ بہ دستم ڪور شد و تو را مقصر دانستم؛

برای نعمتهایی ڪہ با غفلت ضایع ڪردم؛

و بخاطر هر شبی ڪہ بی شُڪر سر بر بالین گذاشتم؛


مرا ببخش ...

بہ رحمانیتَت مرا ببخش ...



 قدرت درڪــ عشق ناب خودت را روزیمان ڪن ...

دلم تنگه...

ﺩﻟﻢ ﺗﻨﮕﻪ . . . .

ﺑﺮﺍﯼ ﺩﻋﺎ ﮐﺮﺩﻥ ﻭﺍﺳﻪ ﻧﯿﻮﻣﺪﻥ ﻣﻌﻠﻢ ....

ﺑﺮﺍﯼ ﻗﺮﺁﻥ ﻫﺎﯼ ﺍﻭﻝ ﺻﺒﺢ ﻭ ﺧﻮﻧﺪﻥ ﺳﺮﻭﺩ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺍﻭﻝ
ﻫﻔﺘﻪ ....

ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻂ ﮐﺸﯽ ﮐﻨﺎﺭﺩﻓﺘﺮ ﻣﺸﻖ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ آبی ﻭ ﻗﺮﻣﺰ ....

ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺨﺘﻪ ﭘﺎﮎﮐﻦ ﻭ ﮔﭻ ﻫﺎﯼ ﺭﻧﮕﯽ ﮐﻨﺎﺭ ﺗﺨﺘﻪ ....

ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺮﺱ ﺍﺯ ﺳﻮﺍﻝ ﻣﻌﻠﻢ ....

ﺑﺮﺍﯼ ﻟﯿﻮﺍﻧﺎﯼ ﺁﺑﯽ ﮐﻪ ﻓﻠﻮﺕ ﺩﺍﺷﺖ ....

ﺑﺮﺍﯼ ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪ ﺩﯾﻮﺍﺭﯼ ﺩﺭﺳﺖ ﮐﺮﺩﻥ ....

ﺩﻟﻢ ﺑﺮﺍﻱ ﻫﻤﻪ ﻱ ﺩﻟﺨﻮﺷﻴﻬﺎﻱ ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻪ ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻩ ...:(

خاطرات...

خاطرات آدم مثل یه تیغ کند میمونه...

که رو رگت میکشی نمیبره...

اما...

تا میتونه زخمیت میکنه...!

خاص...

دُختـَرے نیسـتـَم کـه هـَرزگـــے کـُنـَم!

زنـانگــے وَ مـُـحَـبـَتم را بـا هـَر مــردے تقسـیم نمـے کنم

عـشـقَم تنها خــاص ِ یکـــ نـفر اَســت

غـَرق ِ عـــــشــــــق خواهــم کرد آنکه خاص ِ من باشـد

طــورے کـه بـــے نیاز شـود از عـشق، ســیرابــ شـود از زندگـــے ...

تا جــان به در بـَرَم، آغوشـَم و وجودم و قلـــبم تنها سـَهم اوسـتــــ

کلید قلب...

مادربزرگ می گفت : دلِ هر آدمــی دری دارد
می گفت : باید باز کنــی درِ دلت را روی لبخند آدم ها ...
می گفت : هر کدام ازیـن درها یــک کلیــد بیشـــتر ندارد
می گفت : انگار کلـــید ها را دمِ خلقــت پخـــش کرده اند بین آدم ها !
هر کســی یکـــی برداشـــته برای خـــودش .... !
می گفت : بلنــدشـــو برو بگـــرد ! بگـرد ببیــن کلیــد قلب کیست توی دست هایت ؟
ببیـــن کلید قلبــت دســت کیست ؟!!

من...

مـن زنــم !

همان ضعیفـه ای که بوی تنش مردانگیـتـــ را بـه زانـو درمـی آورد !

مـن زنـم !

همان ناقـص العقلـی که تمـــام تـو را از چشمـانتــــ مـی فهمـد !

مـن زنـم !

همـان جـنـس دومی که تـو برایش اولیـن و آخرینـی !

مـن زنـم !

همـان زیبای لطیفی کـه با تمــام مردانگیـتــــ روزی هــزار بار اعتـراف می کنی

بـدون مـن هیـــچ تـر از هیچـی ...